Podstawowa zasada urbanistyki polegająca na harmonijnym i zrównoważonym zagospodarowaniu przestrzeni zgodnie z planami miejscowymi i ogólnymi. W prawie hiszpańskim odpowiada „ordenación del territorio” (na poziomie regionalnym) oraz „ordenación urbana” (na poziomie gminnym). Obejmuje regulację przeznaczenia gruntów, intensywności zabudowy i ochrony środowiska.

Suma wszystkich powierzchni nieruchomości (użyteczna + wspólna proporcjonalna + ewentualne aneksy jak garaż czy komórka). Często podawana w opisach ofert, umowach rezerwacji i aktach notarialnych. W Hiszpanii kluczowa przy obliczaniu podatków i opłat wspólnotowych.

Pełna wartość rynkowa lub tasacyjna nieruchomości obejmująca lokal główny oraz wszystkie aneksy (garaż, komórka, trastero). Stosowana w tasacjach bankowych, postępowaniach spadkowych, darowiznach oraz przy sprzedaży pakietów nieruchomości.

Pełen ciąg właścicieli nieruchomości od najstarszego wpisu w Rejestrze Nieruchomości do aktualnego. Analizowany podczas due diligence w celu potwierdzenia ważności tytułu własności i braku wad prawnych. Kluczowy w transakcjach międzynarodowych i spadkowych.

Operacja urbanistyczna i rejestrowa polegająca na połączeniu dwóch lub więcej sąsiadujących parcel w jedną finca registral. Wymaga zgody urbanistycznej, aktu notarialnego i nowego wpisu w Rejestrze. Częsta przy przygotowaniu większych inwestycji.

Połączenie kilku samodzielnych nieruchomości (np. lokali sąsiadujących) w jedną jednostkę rejestrową. Wymaga aktu notarialnego, zgody wspólnoty (jeśli dotyczy) i wpisu w Rejestrze Nieruchomości.

Zobowiązania solidarnych współwłaścicieli lub małżonków wobec wierzycieli (np. hipoteka, opłaty wspólnotowe). Każdy odpowiada całym majątkiem za całość długu.

Suma wszystkich kosztów ponoszonych przez kupującego lub sprzedającego przy transakcji nieruchomościowej (podatki: ITP/AJD/IVA, notariusz, rejestr, gestoría, prowizja agencyjna, tasacja). Zwykle 10–13% ceny zakupu dla kupującego.

Podstawowa jednostka w katastrze hiszpańskim (parcela katastralna lub subparcela). Posiada unikalną referencję katastralną i służy do identyfikacji nieruchomości w celach fiskalnych i administracyjnych. Może nie pokrywać się z jednostką rejestrową (finca registral).

Samodzielny lokal (mieszkalny lub użytkowy) stanowiący odrębną jednostkę w Rejestrze Nieruchomości po podziale poziomym. Posiada własny numer rejestrowy, opis i udziały w częściach wspólnych. Może być sprzedawany lub obciążany niezależnie od innych lokali w budynku.

Podstawowa jednostka wpisu w Rejestrze Nieruchomości (finca registral). Obejmuje jedną nieruchomość z własnym numerem rejestrowym, opisem granic, powierzchni i obciążeń. Jednostka rejestrowa może składać się z kilku jednostek ewidencyjnych katastralnych lub odwrotnie.

Właściwość sądów lub organów administracyjnych do rozpatrywania spraw (np. jurysdykcja cywilna w sporach o własność, administracyjna w kwestiach urbanistycznych). W kontekście nieruchomości ważna jest jurysdykcja dobrowolna (jurisdicción voluntaria) – postępowanie notarialne lub rejestrowe bez sporu.

Poziom wykonania i użytych materiałów w budynku (memoria de calidades). Określa klasę wykończenia (luksusowa, standardowa, ekonomiczna) i wpływa na wartość nieruchomości. Deweloperzy dołączają szczegółową specyfikację jakości w aneksie do umowy.

Dokument sporządzany w momencie fizycznego przekazania nieruchomości kupującemu lub najemcy. Potwierdza on przekazanie kluczy, objęcie w posiadanie oraz stan nieruchomości w dniu dostawy. W przypadku nowej nieruchomości od dewelopera często towarzyszy mu protokół odbioru technicznego, w którym odnotowuje się ewentualne usterki. Akt ten ma istotne znaczenie dowodowe w przypadku późniejszych sporów dotyczących stanu nieruchomości lub daty objęcia w posiadanie (np. dla celów podatkowych lub rozpoczęcia biegu terminów odpowiedzialności).

Akt notarialny, w którym sprzedający składa szczegółowe oświadczenia dotyczące stanu prawnego i faktycznego nieruchomości. Obejmuje m.in. potwierdzenie, że nieruchomość nie jest obciążona ukrytymi wadami prawnymi, że sprzedający jest jedynym właścicielem, że nie toczą się postępowania sądowe czy administracyjne dotyczące nieruchomości oraz inne istotne okoliczności. Dokument ten chroni kupującego i jest często wymagany przez banki przy udzielaniu kredytu hipotecznego.

Umowa najmu lokalu mieszkalnego lub komercyjnego regulowana ustawą LAU (Ley de Arrendamientos Urbanos). Obejmuje najem mieszkań, lokali użytkowych, garaży itp. w obszarach miejskich. Charakteryzuje się większą ochroną najemcy niż w przypadku najmu wiejskiego, m.in. dłuższymi okresami wypowiedzenia i możliwością przedłużenia umowy.

Umowa najmu gruntów rolnych, leśnych lub przeznaczenia rolniczego regulowana odrębną ustawą (Ley de Arrendamientos Rústicos). Charakteryzuje się dłuższymi okresami trwania (minimum 5 lat), prawem pierwokupu dla najemcy oraz specyficznymi zasadami wypowiedzenia dostosowanymi do cykli rolniczych.

Dokument sporządzony i poświadczony przez notariusza hiszpańskiego, mający charakter publiczny i pełną moc dowodową. Wymagany m.in. do przeniesienia własności nieruchomości, ustanowienia hipoteki, podziału poziomego czy deklaracji nowej budowy. Akt notarialny jest podstawą wpisu do Rejestru Nieruchomości i ma pierwszeństwo przed dokumentami prywatnymi.

Akt notarialny ustanawiający reżim własności poziomej (propiedad horizontal) w budynku wielolokalowym. Określa udziały w częściach wspólnych, statut wspólnoty oraz opis każdego lokalu. Jest niezbędny do samodzielnego wpisu lokali w Rejestrze Nieruchomości.

Akt notarialny deklarujący zakończenie budowy i opisujący nową nieruchomość (budynek lub lokal). Wymaga dołączenia licencji budowlanej, certyfikatu końcowego robót i projektu. Jest podstawą wpisu nowej budowy do Rejestru Nieruchomości oraz katastru.

Podstawowy akt notarialny przenoszący własność nieruchomości z sprzedającego na kupującego. Zawiera opis nieruchomości, cenę, sposób płatności, oświadczenia stron oraz rozdział kosztów. Podpisanie aktu przed notariuszem jest momentem przeniesienia własności (choć wpis do rejestru ma charakter deklaratoryjny).

Akt notarialny ustanawiający hipotekę na nieruchomości jako zabezpieczenie kredytu. Określa kwotę kapitału, oprocentowanie, termin spłaty oraz odpowiedzialność hipoteczną. Jest wpisywany do Rejestru Nieruchomości i stanowi tytuł egzekucyjny.

Oświadczenie składane przed notariuszem hiszpańskim identyfikujące rzeczywistego beneficjenta (beneficiario real) transakcji nieruchomościowej. Wymagane na podstawie przepisów o zapobieganiu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (Ley 10/2010). Osoba fizyczna lub przedstawiciel osoby prawnej musi wskazać, kto jest ostatecznym właścicielem lub kontroluje co najmniej 25% udziałów. Brak tego dokumentu uniemożliwia podpisanie aktu kupna-sprzedaży.

Linie wyznaczające granice zabudowy w stosunku do drogi publicznej zgodnie z planem urbanistycznym. Określają, jak daleko od ulicy może być posadowiony budynek (retranqueo). Naruszenie alineacji wymaga specjalnego zezwolenia lub korekty projektu.

Systematyczna spłata kapitału kredytu hipotecznego w ratach (miesięcznych, kwartalnych). Może być francuska (stała rata), amerykańska (tylko odsetki) lub niemiecka (stały kapitał). W Hiszpanii najpopularniejsza jest amortyzacja francuska.

Częściowa lub całkowita spłata kredytu hipotecznego przed terminem. W Hiszpanii banki pobierają prowizję za wcześniejszą spłatę (zwykle 0,25–0,5% w hipotekach zmiennych, do 2% w stałych w pierwszych latach). Od 2019 r. prowizje są ograniczone ustawowo.

Księgowe odpisanie wartości nieruchomości w czasie w celach podatkowych (dla inwestorów lub firm). W Hiszpanii budynki można amortyzować liniowo (2–3% rocznie), grunt nie podlega amortyzacji.

Załącznik do aktu notarialnego lub umowy zawierający dodatkowe informacje (plany, memoria de calidades, statut wspólnoty). Stanowi integralną część dokumentu głównego.

Dodatkowe elementy wpisu w Rejestrze Nieruchomości (garaże, komórki lokatorskie, udziały w częściach wspólnych) powiązane z lokalem głównym.

Wniesienie do spółki kapitałowej (najczęściej SL) nieruchomości, praw majątkowych lub innych aktywów zamiast gotówki jako wkład na pokrycie kapitału zakładowego. Wymaga wyceny przez biegłego oraz wpisu do rejestru handlowego. Jest częstą formą przy zakładaniu spółek deweloperskich lub przenoszeniu nieruchomości rodzinnych w celu optymalizacji podatkowej.

Poświadczenie wydane zgodnie z Konwencją haską z 1961 r. potwierdzające autentyczność podpisu i pieczęci na dokumencie publicznym (np. akt notarialny, odpis z rejestru, pełnomocnictwo). Jest wymagane, gdy dokument wydany w jednym państwie (np. w Polsce) ma być użyty w innym państwie-sygnatariuszu konwencji (Hiszpania). Apostille zastępuje długotrwałą legalizację konsularną.

Wada nieruchomości (strukturalna, instalacyjna lub prawna) nie widoczna przy zwykłym oglądzie i nieujawniona przez sprzedającego. Kupujący ma prawo do sanacji (naprawy), obniżenia ceny lub rozwiązania umowy w terminie 6 miesięcy od wykrycia (art. 1484–1490 Código Civil).

Gwarancja bankowa wystawiona przez bank na żądanie jednej ze stron transakcji (najczęściej kupującego). Zabezpiecza zwrot zaliczek lub zadatku w przypadku niewykonania umowy przez sprzedającego/dewelopera. Popularna alternatywa dla ubezpieczenia kaucji.

Osoba fizyczna, która ostatecznie posiada lub kontroluje co najmniej 25% udziałów lub praw głosu w osobie prawnej albo czerpie korzyści z transakcji. Hiszpańskie prawo (Ley 10/2010) nakłada na notariuszy obowiązek identyfikacji beneficjenta rzeczywistego przy każdej transakcji nieruchomościowej z udziałem spółek. Brak identyfikacji blokuje podpisanie aktu notarialnego.

Certyfikat Instalacji Elektrycznej wydany przez uprawnionego instalatora potwierdzający, że instalacja spełnia obowiązujące normy bezpieczeństwa. Wymagany przy pierwszej rejestracji instalacji, zmianie mocy, zmianie dostawcy lub po remoncie. Bez ważnego biuletynu nie można zawrzeć umowy na dostawę prądu.

Certyfikat instalacji wodno-kanalizacyjnej wydany przez uprawnionego hydraulika. Potwierdza zgodność instalacji z przepisami i jest wymagany przy podłączeniu do sieci miejskiej, zmianie umowy lub po remoncie. Niektóre gminy wymagają go również przy sprzedaży nieruchomości.

Fragment wpisu w Rejestrze Nieruchomości obejmujący jedną finca registral (jednostkę rejestrową). Może zawierać kilka działek katastralnych lub odwrotnie. Blok rejestrowy opisuje granice, powierzchnię, obciążenia i właściciela. Zmiana granic wymaga agrupación lub segregación.

Część budynku przeznaczona na instalacje techniczne (kotłownia, pomieszczenia liczników, wentylacja). Często stanowi element wspólny wspólnoty właścicieli i jest opisany w akcie podziału poziomego.

Cena netto to kwota, którą otrzymuje sprzedający po odliczeniu wszystkich kosztów i podatków obciążających sprzedawcę. Cena brutto obejmuje te koszty. W praktyce hiszpańskiej cena ogłoszenia jest zwykle ceną końcową dla kupującego (z podatkami), ale warto zawsze potwierdzić, co dokładnie obejmuje.

Publiczny rejestr administracyjny prowadzony przez Dirección General del Catastro, zawierający opis fizyczny nieruchomości (powierzchnia, granice, przeznaczenie, wartość katastralna). Służy głównie do celów podatkowych (IBI, plusvalía). Nie ma charakteru konstytutywnego własności (w przeciwieństwie do Rejestru Nieruchomości), ale od 2015 r. trwa proces koordynacji Catastro–Registro w celu uniknięcia rozbieżności.

Zaświadczenie wydawane przez wspólnotę autonomiczną potwierdzające, że nieruchomość spełnia minimalne warunki mieszkaniowe (powierzchnia, wentylacja, instalacje). Wymagane do uzyskania licencji pierwszej lub drugiej okupacji, podłączenia mediów oraz przy sprzedaży lub najmie. W niektórych wspólnotach (np. Katalonia: cédula d'habitabilitat) ma ważność ograniczoną (10–15 lat).

Dokument potwierdzający status mieszkania chronionego (Vivienda de Protección Oficial) – subsydiowanego przez państwo. Określa maksymalną cenę sprzedaży/najmu, warunki dochodowe nabywców oraz okres ochrony (zwykle 20–30 lat). Po upływie okresu możliwe jest „descualificación” (wyłączenie z reżimu chronionego).

Zaświadczenie wydawane przez gminę zawierające informacje urbanistyczne o parceli (kwalifikacja gruntu, edificabilidad, retranqueos, usługi). Niezbędne przy projektowaniu nowej budowy lub zmianie przeznaczenia.

Obowiązkowy certyfikat określający klasę energetyczną budynku lub lokalu (A–G). Wydawany przez uprawnionego technika. Wymagany przy sprzedaży lub najmie nieruchomości (musi być przedstawiony kupującemu/najemcy i wpisany do aktu). Ważność 10 lat.

Zaświadczenie wydane przez architekta kierującego budową potwierdzające zakończenie robót zgodnie z projektem i licencją budowlaną. Niezbędny do uzyskania licencji pierwszej okupacji i wpisania nowej budowy do rejestru.

Zaświadczenie z urzędu skarbowego (Agencia Tributaria) potwierdzające brak zaległości podatkowych wobec nieruchomości (głównie IBI). Kupujący żąda go, aby uniknąć odpowiedzialności za długi poprzedniego właściciela.

Zaświadczenie wydane przez administratora wspólnoty potwierdzające, że sprzedający nie zalega z opłatami wspólnotowymi. Kupujący odpowiada solidarnie za zaległości z ostatnich 4 lat, dlatego dokument jest obowiązkowy przy sprzedaży.

Oficjalny wyciąg z Rejestru Nieruchomości potwierdzający aktualnego właściciela oraz wszystkie obciążenia (hipoteki, embarga, serwitudy). Ma większą moc dowodową niż nota prosta i jest często wymagany przez banki.

Ogólne określenie różnych zaświadczeń technicznych (np. ITE – Inspección Técnica de Edificios, certyfikat instalacji). Często wymagany przy starszych budynkach do potwierdzenia stanu technicznego.

Sprzedaż nieruchomości za cenę ryczałtową (art. 1471 Código Civil), gdzie kupujący akceptuje nieruchomość „taką jaka jest” (z widocznymi granicami), bez możliwości korekty ceny za różnice w powierzchni. W odróżnieniu od sprzedaży „por medida” (na metry). Standard w Hiszpanii dla nieruchomości wtórnych.

Warunek rozwiązujący umowę (najczęściej w przypadku sprzedaży z odroczoną płatnością ceny). Jeśli kupujący nie zapłaci rat, sprzedający może rozwiązać umowę i odzyskać nieruchomość (z wpisem do rejestru).

Warunek zawieszający skuteczność umowy (np. uzyskanie kredytu hipotecznego przez kupującego). Do spełnienia warunku własność nie przechodzi.

Współwłasność łączna (comunidad de bienes) – nieruchomość należy do kilku osób bez wyodrębnienia udziałów fizycznych. Decyzje wymagają jednomyślności. Częsta przy spadkach lub małżeństwach.

Przekazanie nieruchomości bankowi w zamian za umorzenie całego długu hipotecznego. W Hiszpanii rzadkie (banki zwykle wolą egzekucję), ale możliwe w ramach porozumienia lub w przypadkach „dación en pago retro” z prawem odkupu.

Informacje zawarte w wpisie Rejestru Nieruchomości (numer finca, powierzchnia, granice, właściciel, obciążenia). Są publiczne i dostępne poprzez nota prosta lub certyfikat.

Forma spłaty długu hipotecznego poprzez przekazanie nieruchomości wierzycielowi (bankowi) w zamian za całkowite umorzenie zobowiązania. W Hiszpanii nie jest automatyczna – wymaga zgody banku. Często stosowana w negocjacjach restrukturyzacyjnych lub w ramach kodeksu dobrych praktyk bankowych dla osób w trudnej sytuacji finansowej.

Wszystkie informacje zawarte w wpisie Rejestru Nieruchomości dotyczące danej finca: numer rejestrowy, opis fizyczny, powierzchnia, granice, aktualny właściciel oraz obciążenia. Są publicznie dostępne i stanowią podstawę bezpieczeństwa obrotu nieruchomościami.

Formalne zgłoszenie ukończenia nowej budowy lub rozbudowy w akcie notarialnym. Wymaga dołączenia licencji budowlanej, certyfikatu końcowego robót, księgi budynku i projektu. Jest podstawą do wpisu nowej konstrukcji do Rejestru Nieruchomości i katastru.

Oświadczenie składane w urzędzie gminy potwierdzające spełnienie warunków do zamieszkania w nowej nieruchomości (alternatywa dla licencji pierwszej okupacji w niektórych wspólnotach). Umożliwia szybkie objęcie w posiadanie.

Mechanizm, w którym kupujący płaci część ceny bezpośrednio wierzycielom sprzedającego (np. bankowi hipotecznemu) w celu umorzenia obciążenia. Często stosowany przy zakupie nieruchomości z hipoteką.

Kwota wpłacana przez kupującego jako zabezpieczenie rezerwacji lub wstępnej umowy. Może być zwrotna lub nie, w zależności od warunków.

Kwota wpłacana przez najemcę (zwykle 1–2 miesiące czynszu) jako zabezpieczenie ewentualnych szkód lub niepłaconych rachunków. Zwrotna po zakończeniu najmu po potrąceniu ewentualnych należności.

Sądowe eksmisja najemcy z lokalu z powodu braku płatności czynszu lub wygaśnięcia umowy. Procedura przyspieszona od 2019 r. (Ley de Desahucio Express).

Jednostronne odstąpienie od umowy (np. rezerwacji lub arras) przez jedną ze stron. Zwykle wiąże się z utratą zadatku lub obowiązkiem zwrotu podwójnej kwoty.

Wytyczenie granic działki. Może być umowne (za porozumieniem sąsiadów) lub sądowe.

Administracyjne wytyczenie granic przeprowadzone przez kataster lub urząd gminy, często w celu koordynacji z Rejestrem.

Ulga podatkowa lub odliczenie związane z nieruchomością (np. odsetki od hipoteki – obecnie ograniczone, amortyzacja dla inwestorów).

Moment powstania obowiązku podatkowego (np. ITP – data podpisania aktu).

Miesięczna rata kredytu hipotecznego obejmująca kapitał i odsetki.

Majątek wspólny małżonków nabyty w trakcie małżeństwa w ustroju wspólności majątkowej (domyślny w większości wspólnot).

Majątek należący wyłącznie do jednego małżonka (nabyte przed małżeństwem, darowizna, spadek).

Nieruchomość według prawa cywilnego – grunt i wszystko trwale z nim związane.

Umowa sprzedaży lub rezerwacji podpisana prywatnie, bez notariusza. Ma moc wiążącą między stronami, ale nie przenosi własności (do tego potrzebny akt notarialny).

Pełna własność bez żadnych ograniczonych praw rzeczowych (np. usufructo).

Prawo użytkowania nieruchomości w dawnym prawie (dziś rzadkie, głównie w Katalonii lub na Majorce).

Adres do celów podatkowych. Dla nierezydentów często adres przedstawiciela fiskalnego w Hiszpanii.

Kompleksowe badanie stanu prawnego, technicznego i urbanistycznego nieruchomości przed zakupem (rejestr, kataster, obciążenia, licencje, wspólnota).

Współczynnik określający maksymalną powierzchnię zabudowy dopuszczalną na danej parceli według planu urbanistycznego (m²/m² gruntu).

Klasa zużycia energii budynku (A–G) określona w certyfikacie energetycznym.

Sądowa licytacja nieruchomości z powodu niespłacania hipoteki.

Zająć sądowe lub administracyjne na nieruchomości blokujące sprzedaż.

Akt notarialny anulujący hipotekę lub inne obciążenia po spłacie.

Aktualny stan obciążeń nieruchomości (z rejestru).

Międzybankowa stopa procentowa w strefie euro – główny indeks dla hipotek zmiennych w Hiszpanii.

Różnica pomiędzy powierzchnią rzeczywistą a wpisaną w rejestrze (na korzyść właściciela).

Przymusowe wywłaszczenie nieruchomości na cele publiczne za odszkodowaniem.

Wstępny dokument wystawiany przez dewelopera lub sprzedającego zawierający szacunkową cenę i warunki transakcji. Nie jest dokumentem księgowym, służy jedynie do prezentacji oferty i nie rodzi obowiązku podatkowego.

Kaucja wpłacana przez najemcę (zwykle 1–2 miesiące czynszu) jako zabezpieczenie wykonania umowy najmu. Podlega obowiązkowemu depozytowi w organie autonomicznym (np. INCASÒL w Katalonii).

Podstawowa jednostka wpisu w Rejestrze Nieruchomości – samodzielna nieruchomość z własnym numerem rejestrowym. Może składać się z jednej lub kilku parcel katastralnych.

Nieruchomość wiejska (grunt rolny, leśny lub niezurbanizowany). Podlega innym przepisom urbanistycznym i podatkowym niż finca urbana.

Nieruchomość zurbanizowana (z infrastrukturą miejską) przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową lub komercyjną.

Całość przepisów podatkowych dotyczących nieruchomości (ITP, IVA, AJD, plusvalía, IBI, IRPF/IRNR z najmu lub sprzedaży).

Obowiązkowy fundusz wspólnoty na pokrycie przyszłych napraw i konserwacji (minimum 10% budżetu rocznego od 2013 r.).

Sieć agencyjna działająca na zasadzie franczyzy (np. Remax, Century 21).

Bankowa gwarancja zwrotu wpłat kupującego w przypadku niewywiązania się dewelopera z umowy (obowiązkowa przy sprzedaży na etapie budowy).

Obowiązkowe ubezpieczenie dewelopera na wady strukturalne nowej nieruchomości przez 10 lat (Ley de Ordenación de la Edificación).

Poręczenie osobiste (aval) za kredyt hipoteczny – osoba trzecia odpowiada całym majątkiem.

Precyzyjne określenie położenia nieruchomości za pomocą współrzędnych GPS (coraz częściej wymagane w katastrze).

Graficzne odwzorowanie granic parceli na mapie katastralnej (obowiązkowe przy zmianach rejestrowych od 2015 r.).

Zdolność nieruchomości do bezpiecznego i zdrowego zamieszkania (wentylacja, światło, instalacje).

Pełna historia wpisów danej finca w Rejestrze Nieruchomości (wszystkie zmiany właścicieli i obciążeń).

Prowizja agencyjna (zwykle 3–5% ceny, płatna przez sprzedającego lub dzielona).

Zabezpieczenie kredytu na nieruchomości wpisane do Rejestru. Umożliwia bankowi egzekucję w razie niespłacania.

Kredyt z niezmiennym oprocentowaniem przez cały okres.

Połączenie stałego i zmiennego oprocentowania (np. stałe przez pierwsze 10 lat).

Kredyt z oprocentowaniem odniesionym do Euribor + marża banku.

Coroczny podatek gminny od posiadania nieruchomości (gruntów i budynków). Wysokość zależy od wartości katastralnej i stawki ustalonej przez gminę (zwykle 0,4–1,1%). Płatny przez właściciela na dzień 1 stycznia.

Podatek od fikcyjnego dochodu z posiadania drugiej i kolejnych nieruchomości nieużytkowanych (IRPF dla rezydentów, IRNR dla nierezydentów). Oblicza się 1,1–2% wartości katastralnej rocznie.

Wpis aktu notarialnego do Rejestru Nieruchomości, który nadaje ochronę prawną i pierwszeństwo (zasada wiary publicznej rejestru).

Odsetki od kredytu hipotecznego (stałe lub zmienne).

Zakup nieruchomości w celu uzyskania zysku (z najmu lub wzrostu wartości).

Podatek dochodowy dla osób fizycznych lub prawnych niemających rezydencji podatkowej w Hiszpanii (m.in. od najmu, sprzedaży lub imputacji dochodów z nieruchomości).

Zabezpieczenie finansowe w umowie najmu (zwykle 1–2 miesiące czynszu).

Umowna kara za niewykonanie zobowiązania (np. utrata zadatku).

Klauzula umożliwiająca rozwiązanie umowy w razie niewykonania.

Nielegalna klauzula ograniczająca minimalne oprocentowanie hipoteki zmiennej (unieważniona przez TS w 2013 r.).

Warunki kredytu hipotecznego (oprocentowanie, prowizje, ubezpieczenia).

Jednorazowa opłata banku za udzielenie kredytu hipotecznego (0,5–1%).

Prowizja za wcześniejszą spłatę hipoteki (ograniczona ustawowo).

Dokumentacja techniczna budynku (projekt, certyfikaty, instrukcje konserwacji) obowiązkowa dla nowych budynków.

Umowa przeniesienia własności nieruchomości za cenę.

Zezwolenie gminy na prowadzenie działalności gospodarczej w lokalu.

Zezwolenie gminy na prowadzenie robót budowlanych.

Zezwolenie gminy na pierwsze zamieszkanie w nowej nieruchomości.

Licencja na zamieszkanie po większym remoncie lub zmianie przeznaczenia.

Ogólne zezwolenie na działania zgodne z planem urbanistycznym.

Granice działki opisane w akcie (sąsiedzi, ulice).

Lokal przeznaczony na działalność gospodarczą.

Zestaw nieruchomości oferowany razem (np. mieszkanie + garaż + komórka).

Umowa zlecenia pomiędzy właścicielem a agencją nieruchomości na poszukiwanie kupca. Może być zwykły (niewyłączny) lub wyłączny (agencja ma prawo do prowizji nawet jeśli właściciel znajdzie kupca samodzielnie).

Mieszkanie subsydiowane przez państwo lub wspólnotę autonomiczną z ograniczoną ceną sprzedaży/najmu i warunkami dochodowymi nabywców. Podlega reżimowi ochrony przez określony czas (zwykle 20–30 lat).

Budynek mieszkalny z wieloma lokalami (blok mieszkalny).

Dom jednorodzinny (wolnostojący lub w zabudowie bliźniaczej/segmentowej).

Powierzchnia uwzględniana przy obliczaniu współczynnika edificabilidad (zwykle powierzchnia zabudowy pomnożona przez liczbę kondygnacji).

Powierzchnia wpisana w katastrze (często różni się od rzeczywistej).

Powierzchnia wpisana w Rejestrze Nieruchomości.

Rzeczywista powierzchnia użytkowa lokalu (bez grubości ścian).

Powierzchnia całkowita lokalu z grubością ścian i częściami wspólnymi proporcjonalnymi.

Udział 50% we współwłasności ułamkowej.

Zmiana projektu w trakcie budowy wymagająca nowej licencji.

Zmiana wpisu w Rejestrze Nieruchomości (np. korekta powierzchni).

Zaległości w płatnościach (czynsz, opłaty wspólnotowe, rata hipoteczna).

Numer identyfikacyjny dla cudzoziemców w Hiszpanii niezbędny do transakcji nieruchomościowych, otwarcia konta bankowego i celów podatkowych.

Osoba lub spółka niemająca rezydencji podatkowej w Hiszpanii (mniej niż 183 dni rocznie). Podlega IRNR i specjalnym zasadom przy zakupie/sprzedaży nieruchomości.

Adnotacja tymczasowa w Rejestrze Nieruchomości (np. o wpisie warunku zawieszającego).

Wyciąg informacyjny z Rejestru Nieruchomości (właściciel, obciążenia). Nie ma mocy dowodowej.

Zmiana warunków istniejącej hipoteki (oprocentowanie, termin) w porozumieniu z bankiem.

Własność bez prawa użytkowania (usufructo należy do innej osoby).

Wszelkie prawa rzeczowe lub zobowiązania ciążące na nieruchomości (hipoteka, serwitudy, embarga, warunki zawieszające). Widoczne w nocie prostej lub certyfikacie rejestrowym. Przy zakupie obciążenia zwykle są anulowane lub subrogowane.

Umowa, w której sprzedający przyznaje kupującemu wyłączne prawo do zakupu nieruchomości w określonym terminie za ustaloną cenę (zwykle za opłatą premiową).

Nakaz administracyjny wykonania robót naprawczych lub rozbiórki w przypadku naruszenia urbanistycznego.

Lokalne przepisy urbanistyczne gminy regulujące szczegóły zabudowy (wysokość, retranqueos, estetyka).

Działka gruntu (katastralna lub urbanistyczna).

Minimalna powierzchnia działki wymagana do zabudowy według planu urbanistycznego.

Całość nieruchomości należących do osoby lub spółki.

Bezpośrednia płatność części ceny do wierzycieli sprzedającego.

Podatek od aktów notarialnych (np. hipoteka, nowa budowa). Stawka 0,5–1,5% w zależności od wspólnoty.

Podatek od zakupu nieruchomości z rynku wtórnego (6–11% w zależności od wspólnoty).

Podatek gminny od wzrostu wartości gruntu przy sprzedaży (płaci sprzedający).

VAT od zakupu nowej nieruchomości od dewelopera (10% mieszkalne, 21% komercyjne).

Współwłasność ułamkowa (udziały procentowe).

Osobiste zabezpieczenie kredytu.

Osoba trzecia poręczająca kredyt całym majątkiem.

Maksymalna liczba osób dopuszczona w lokalu (według ceduli habitacyjności).

Pełnomocnictwo udzielone przed notariuszem.

Pełnomocnictwo z apostille do użycia w Hiszpanii.

Powierzchnia według katastru.

Powierzchnia brana pod uwagę przy współczynniku zabudowy.

Powierzchnia całkowita z ścianami.

Powierzchnia netto do użytku.

Licencjonowany agent nieruchomości (duplikat z A, ale według listy).

Wstępny projekt architektoniczny do uzyskania licencji.

Szczegółowy projekt do realizacji budowy.

Projekt instalacji i konstrukcji.

Deweloper.

Fizyczne przekazanie kluczy (duplikat).

Moment fizycznego objęcia nieruchomości.

Unikalny 20-znakowy kod identyfikujący każdą parcelę lub lokal w katastrze hiszpańskim. Służy do identyfikacji nieruchomości w urzędach, podatkach i transakcjach. Można go znaleźć na rachunkach IBI lub w sede electrónica del Catastro.

Publiczny rejestr prowadzony przez rejestratorów, w którym wpisywane są akty notarialne dotyczące własności i obciążeń nieruchomości. Zapewnia ochronę prawną (zasada wiary publicznej rejestru) i pierwszeństwo wpisów.

Wpis anulowania obciążenia (np. hipoteki) w Rejestrze Nieruchomości po spłacie.

Wskaźnik zwrotu z inwestycji nieruchomościowej (czynsz roczny / cena zakupu × 100). Gross yield przed kosztami, net yield po odliczeniu kosztów.

Wzrost wartości nieruchomości w czasie.

Zastrzeżenie własności na rzecz sprzedającego do momentu pełnej zapłaty ceny (rzadkie w nieruchomościach).

Ustalenie granic działki (synonim deslinde).

Różnica między powierzchnią rzeczywistą a rejestrową/katastralną.

Prawo rzeczowe ograniczające własność jednej nieruchomości na rzecz innej (np. przejazdu, widoku).

Prawo przejazdu lub przejścia przez cudzą nieruchomość.

Wykaz majątku (np. w spadku lub małżeństwie).

Sprzedaż za cenę ryczałtową bez korekty za powierzchnię.

Przeniesienie istniejącej hipoteki na nowego nabywcę (subrogacja) lub zmiana banku (nowacja/subrogacja).

Ubezpieczenie dekadalne dewelopera na wady strukturalne.

Ubezpieczenie mieszkania (kontynent i zawartość).

Rzeczywista roczna stopa oprocentowania uwzględniająca prowizje i koszty.

Nominalna stopa oprocentowania bez prowizji.

Klasyfikacja nieruchomości (mieszkalna, komercyjna, rolna itp.).

Akt notarialny potwierdzający własność.

Oficjalne tłumaczenie dokumentów wymagane w Hiszpanii dla cudzoziemców.

Ubezpieczenie na życie wymagane często przy hipotece.

Planowanie przestrzenne i przepisy dotyczące zagospodarowania terenu.

Dopuszczone przeznaczenie gruntu według planu.

Prawo do korzystania z nieruchomości przy zachowaniu nagiej własności.

Osoba posiadająca prawo użytkowania.

Forma poręczenia (rzadziej w nieruchomościach).

Wniesienie nieruchomości do spółki zamiast gotówki.

Wspólnota mieszkaniowa zarządzająca częściami wspólnymi budynku.

Oficjalna wycena przez uprawnionego tasadora (wymagana przy hipotece).

Rentowność inwestycji (duplikat).

Właściciel wpisany w rejestrze lub rzeczywisty beneficjent.

Zlecenie sprzedaży nieruchomości agencji.

Podatek od zysku ze sprzedaży nieruchomości przez nierezydenta (19%).